Płyty nalotowe

Asfalt i inne pokrycia podłogi nie zawsze wytrzymują 250–300 kg/m² co minutę. W biurach również – droga obuwie gości, luksusowa wykończenie i inne wymagają starannego podejścia do wykonywania podłogi.

Asfalt i inne pokrycia podłogi nie zawsze wytrzymują 250–300 kg/m² co minutę. W biurach również – droga obuwie gości, luksusowa wykończenie i inne wymagają starannego podejścia do wykonywania podłogi.

Zestawienie wymienionych czynników sprawia, że niezastąpionym rozwiązaniem staje się instalacja samoziarniowej płyty nalotowej. W tym artykule przeanalizujemy, jakie rodzaje podłóg istnieją, z czego są produkowane i jak są montowane w pomieszczeniach.

Pochodzenie i rodzaje płyt nalotowych

Z natury, płyta nalotowa to sucha mieszanka budowlana składająca się z podstawy cementowej, zestawu dodatków spełniających następujące funkcje:

• Plastyfikatory – zwiększają odporność płyty na obciążenia statyczne i dynamiczne;
• Przyspieszacze twardnienia – skracają czas gotowości płyty po zalaniu;
• Dodatki zwiększające wytrzymałość i twardość płyty nalotowej;
• Piasek kwarcowy;
• Podstawa cementowa.

Płyty dostarczane są na plac budowy w workach 25 kg zawierających wymienione składniki. Ogólnie płyty dzielą się na dwa rodzaje:

Za pomocą montażu warstwy stropowej dokonuje się początkowego wyrównania podłoża, a warstwa finiszowa, która posiada właściwości samoziarniowania (samowyrównania) pod wpływem sił napięcia powierzchniowego zaprawy, tworzy ostateczną, wysokoprzeciętną i idealnie płaską warstwę w „ciasteczku” podłogi.

Technologia zalania podłogi

Przed zalaniem warstwy podstawowej („stropu”) podłoże pod podłogę (może to być płyta betonowa, płyta wodoodporna z drewna lub inna) należy zagruntować. Gruntówki używane w tym przypadku to specjalne, oparte na żywicy epoksydowej lub poliuretanowej.

Wiele producentów oferuje teraz płyty z właściwościami antystatycznymi, tzn. konstrukcja zapobiega porażeniu człowieka prądem elektrycznym różnego pochodzenia. Jeśli planuje się montaż płyty nalotowej z takim pokryciem, to po zagruntowaniu podłoża należy wykonać kontur uziemienia przed zalaniem pierwszej warstwy płyty.

Następnie zalać szybkotwardną warstwę stropową. Sucha mieszanka rozcieńcza się wodą w proporcji podanej na opakowaniu, intensywnie mieszana do jednorodnej konsystencji przypominającej kefir. Zalanie odbywa się albo całościowo w pomieszczeniu od ściany do ściany, albo w obszarze ograniczonym drewnianą formą.

Jeśli podłoże jest nierówne, to warstwa stropowa wyrówna je maksymalnie (można też „pod sznurki”) tak, by warstwa finiszowa rozszerzyła się po pierwszej warstwie stropowej z maksymalną pokrywalnością i minimalnym zużyciem oraz grubością. Jedną z zalet płyt nalotowych jest możliwość wykonania ekstremalnie cienkich warstw – od 3,5 mm i więcej. Przy takiej ekstremalnie małej grubości płyty zachowują wysoką wytrzymałość dzięki obecności w ich składzie elementów wzmacniających i dodatków zwiększających nośność warstwy stropowej.

Jeśli pierwszą warstwę stropową można wyrównać specjalnym narzędziem (wykonywane z dwóch desek w kształcie litery T) do uzyskania idealnie równej formy, to druga, finiszowa warstwa rozszerza się i wyrównuje samodzielnie, ponieważ w jej składzie działają siły napięcia powierzchniowego na poziomie molekularnym. Po zalaniu płyty powinny pozostać bez obciążenia przez kilka dni.

Po odparowaniu wody i twardnieniu składnika cementowego płyty można stopniowo obciążać, nie osiągając pełnej obciążenia. Czas gotowości każdej marki płyty ustala się przez producenta dla swojej produktu. Płyty różnych producentów mogą się znacznie różnić w tym parametrze.

Oddzielny rodzaj płyt nalotowych to płyty przemysłowe. Odznaczają się one odpornością na ekstremalne obciążenia. Na przykład to ważne tam, gdzie zainstalowane jest ciężkie wyposażenie, które podczas pracy generuje drgania o krótkiej amplitudzie – najbardziej niebezpieczny tryb eksploatacji z punktu widzenia zachowania integralności konstrukcyjnej płyty.

Drugą różnicą płyty przemysłowej może być jej odporność chemiczna, osiągana poprzez dodanie do receptury specjalnych dodatków, które zapobiegają przebiegowi reakcji na powierzchni płyty. Ta cecha jest ważna dla zakładów produkcyjnych z agresywnymi środowiskami.

Płyty nalotowe do użytku domowego i biurowego mogą łatwo być wykończone wszystkimi współczesnymi materiałami podłogowymi: parkietem, laminatem, krytym dywanem itp. Technologia układowania tych pokryć nad warstwą stropową nie różni się od montażu na dowolną inną powierzchnię. Z kolei płyty przemysłowe często stosuje się bez wykończenia, tzn. warstwa finiszowa pozostaje taka, jaka jest.