Dom Zerifi Mustafy Pașy odzyskuje swój oryginalny wygląd dzięki projektowi rekonstrukcji

Projekt: Dom Zerifi Mustafy Pașy
Architekci: Beysun Mert Architects
Miejsce: Stambuł, Turcja
Fotografie: Studio Majo

Rekonstrukcja domu Zerifi Mustafy Pașy przez firmę architektoniczną Beysun Mert

Rekonstrukcja, projekt wnętrz oraz prace wykończeniowe domu Zerifi Mustafy Pașy w Anadolu Hisarı zostały wykonane przez firmę architektoniczną Beysun Mert. Podczas rekonstrukcji podstawowe znaczenie miało zachowanie spójności zbiorowej z sąsiednimi domami nad morzem z XVIII i XIX wieku.

Firma architektoniczna Beysun Mert zakończyła rekonstrukcję, projekt wnętrz oraz prace wykończeniowe domu Zerifi Mustafy Pașy w Bogazici, Anadolu Hisarı, Stambule. Zniszczone główne budynki zostały zastąpione konstrukcją z betonu żelезнego w latach 50. XX wieku, która nie miała nic wspólnego z oryginalnym projektem z początku XVIII wieku. Firma Beysun Mert odnowiła budynek opierając się na pierwotnym projekcie głównego budynku pod nazwą „Grupowy kryt”, co zapewniło spójność i podobną teksturę do innych domów nad morzem z XVIII–XIX wieku na Bospore.

Od przeszłości do teraźniejszości – dom Zerifi Mustafy Pașy

Początkowe budowanie domu Zerifi Mustafy Pașy miało miejsce na przełomie XVII i XVIII wieku i składało się z czterech niezależnych budynków, znanych jako pałaciki: Charemlik, Salamlik, Grupowy i Mehtabi. Pałacik Mehtabi znajdował się obok Salamliku, a Grupowy był osobnym budynkiem. Z powodu uszkodzeń spowodowanych przez lata, głównie przez kilka kolizji statków z kompleksem, jedynym, który pozostał nieuszkodzony, był pałacik Salamlik. Urbanista i autor Orhan Erdene w swojej książce „Bogazici Sahilhaneli” (Domy nad morzem na Bospore) wyjaśnia stan tego budynku następująco: „Strefa Salamliku została zniszczona podczas wojen balkanских, kiedy tam przebywali żołnierze. W czasie I wojny światowej został rozebrany przez właściciela, który obawiał się, że żołnierze ponownie zostaną tam rozmieszczani i mogą spowodować pożar. Po zniszczeniu tej części, harem i Salamlik nie były już połączone; tworząc dwa osobne domy nad morzem”.

W swojej książce Orhan Erdene przedstawia szczegółowe badania daty budowy domu Zerifi Mustafy Pașy oparte na osmańskich archiwach i danych o właścicielach. Później Zerifi Mustafa Pașa, od którego nazwany jest dom, kupił te budynki w 1848 roku. Według informacji uzyskanych przez Orhana Erdene od rodziny Zerifi Mustafy Pașy, kupił kompleks od trzeciego właściciela, najwyższego pieczarza kawy sultana II. Mahmuta (Kahveçibashi) Kani Mustafy Beja. Według architekta Beysun Merta, fakt, że wysoko postawieni urzędnicy dworu cesarskiego posiadali takie domy nad morzem, stanowi dobry wskaźnik rozkładu dochodów w Imperium Osmańskim.

Zerifi Mustafa Pașa, znany w okresie Abdülaziza, nie odgrywał istotnej roli w historii. Domy nad morzem, które należały do niego, miały spokojne i bezpieczne przeszłość. Po 1948 roku ta sama rodzina nadal żyła tam, rozrastając się do czterech lub pięciu pokoleń. Od lat 50. własność nad budynkami została podzielona, a kompleks rozłożony na trzy domy: pałaciki Salamlik, Charemlik i Grupowy.

Spójność domów nad morzem została zachowana

Podczas badań firma architektoniczna Beysun Mert miała ogromną przewagę dzięki istnieniu historycznych zdjęć, ponieważ lokalizacja kompleksu znajduje się dokładnie naprzeciwko Rzymskiej Katedry. Od wynalezienia aparatu fotograficznego większość turystów przyjeżdżających do Stambułu kierowała się w stronę Rzymskiej Katedry, aby zrobić zdjęcia Bosporu, co oznaczało, że pałacik Grupowy pojawiał się na większości historycznych zdjęć.

Badania fotogrametryczne opierano na uzyskanych zdjęciach. Resztki oryginalnego fundamentu, znalezione podczas wykopalisk – potwierdzone przez lokalny muzeum i komisję archeologiczną – potwierdziły proponowane proporcje rozmiarów badania. Pałacik Salamlik, który pozostał w oryginalnym stanie, był również nieocenioną pomocą dla projektu odnowy.

Po rekonstrukcji zaproponowano funkcję mieszkalną zgodną z pierwotnym przeznaczeniem budynku. Konstrukcja z betonu żelonego, która według przypuszczeń została zbudowana w latach 50., została rozebrana i rozpoczęto projekt rekonstrukcji kompleksu domów nad morzem.

Firma architektoniczna Beysun Mert, która kierowała rekonstrukcją domu Zerifi Mustafy Pașy, wskazuje, że tekstura i spójność domów nad morzem z XVIII i XIX wieku mają szczególne znaczenie w tej okolicy, dlatego wszystkie ostatnie projekty rekonstrukcji w Anadolu Hisarı należy traktować jako pozytywne wysiłki w kierunku zachowania oryginalnej tożsamości tych historycznych budynków.

-Opis projektu i zdjęcia dostarczone przez firmę architektoniczną Beysun Mert Architects