Dom w Matansasie u Krzysztofa Icjerdo Lehmana w Chile

Projekt: Dom w Matansasie Architekci: Krzysztof Icjerdo Lehman Lokalizacja: Matanzas, Chile Powierzchnia: 1 915 ft² Zdjęcia: Roland Halbe

Dom w Matansasie u Krzysztofa Icjerdo Lehmana

Krzysztof Icjerdo Lehman zaprojektował Dom w Matansasie – przybrzeżne położenie na krawędzi wietrnej przepaści z widokiem na Spokojny Okean w Chile. Z powierzchnią poniżej 2000 stopni kwadratowych luksusowego przestrzeni mieszkalnej, ten dom oferuje zadziwiające widoki.

Ten dom na wypoczynku znajduje się na krawędzi wietrnej przepaści, skierowany na Spokojny Okean. Projekt przedstawia centralny pawilon dla schronienia od krajobrazu i taras do jego obserwacji. Pawilon stopniowo otwiera się na zewnątrz, zaokrąglony wewnętrzny podwórkami, podczas gdy taras zawieszony nad horyzontem w panoramowym widoku. Oba elementy nakładają się na siebie, prawie nie dotykając się, zachowując swoją formalną spójność.

Pawilon to nago wykonana drewniana konstrukcja, kontrolowana ciągłym modułowaniem o 67 cm, ustawioną na okrągłym podstawieniu, nieco odciętym od ziemi. Składa się z centralnego kwadratowego pomieszczenia, z którego wychodzą cztery prostokątne elementy tworzące cztery otwarte wewnętrzne podwórka w rogach. Centralna część skupia miejsca do gotowania, jedzenia i odpoczynku. Jej cztery pionowe ściany składają się z przesuwanych okien i konstrukcji ścian w proporcji 5:7, które symetrycznie obracają się wokół centrum planu, tworząc dwa ciągłe diagonalne ścieżki między przeciwległymi podwórkami.

Każda konstrukcja ściany zawiera różne przeznaczenie (półka na książki, telewizor, kuchnia lub kominek) i równomierną drzwi w rogach. Za nimi znajdują się sypialnie, otwarte na taras przez duże okna, które sięgały dwukrotnie więcej niż moduł centralnego otworu i zamknięte od następnej tarasu ścianą. Centralna część, sypialnie i taras tworzą wzajemnie powiązaną przestrzeń nad ciągłym tarasem z kamienia trevertynowego.

Strop centralnej strefy znajduje się wyżej niż inne części domu, rozciągnięty od pozostałej części budynku na czterech kolumnach obok drzwi sypialni. Jego konstrukcja składa się z sztywnej siatki o zmiennym przekroju, która stopniowo maleje do końców wraz ze zmniejszeniem obciążenia. Każdy kwadrat zawiera światłodajnik w środku, powtarzany systematycznie i tworzący oświetlenie podobne do otwartego tarasu. Na tej dachu dom rozwija się w odwrotną stronę: otwarty taras bez granic do obserwacji krajobrazu, który pawilon pod nim ukrywa. Oba poziomy są niezbędne do interakcji z otoczeniem. Ta koordynacja pozwala zrozumieć różne części jako elementy jednego całego.

– Krzysztof Icjerdo Lehman