Betonowa stężka podłogi

Betonowa stężka podłogi: co to jest?

Podłoże pod końcowe pokrycie podłogowe wykonuje się na kilka sposobów: może to być sucha (stężka z keramzytem), półsucha i mokra stężka. Mokra stężka to zalać podłogi betonem bezpośrednio na podłoże podłogi. Oprócz wymienionych wyżej funkcji stężka zapewnia dodatkową wytrzymałość konstrukcji podłogi w mieszkaniu.

Betonową stężkę należy traktować jako typ mokry, ponieważ do jej wykonania stosuje się ciekły roztwór. Materiałami do betonowej stężki są mieszanina cementowo-piaskowa, szereg wyrównawczych smarów oraz piankowy beton.

Schemat 1 – Budowa betonowej stężki podłogi

Tzw. pełnowaga stężka to obowiązkowe warunek podczas remontu podłogi: wtedy preferowaną opcją jest użycie cementowo-piaskowej mieszaniny zamiast piankowego betonu, ponieważ roztwór w pracy jest prosty i nie wymaga specjalistycznej wiedzy ani specjalistycznego urządzenia do produkcji betonu.

Podczas prostego remontu podłogi można ograniczyć się do samowyrównującego się smaru: zalać lekkobetonową mieszaninę nie zajmuje dużo czasu.

Betonowa stężka: typy

Stężka z betonu to ciągła powierzchnia, która może być połączona lub mieć warstwę izolacyjną:

Stężka połączona

Ten typ montażu stężki wykonuje się metodą zalać smaru na podłoże podłogi bez podkładów. Podłoże musi być przetworzone gruntem głębokiego przenikania. Tylko taka stężka będzie posiadała najlepsze złącze z podłożem i będzie mogła wytrzymać podwyższone obciążenia.

Stężka z warstwą rozdzielającą

Podczas montażu tego typu stężki na podłożu podłogi najpierw ułożono materiały izolacyjne (na przejęciach materiały w nałogu powinny wynosić co najmniej 15-20 cm), a następnie zostaje zalała betonem. Materiałami izolacyjnymi mogą być smary, rolki lub farby.

Minimalna grubość stężki w tym przypadku wynosi 30 mm (w porównaniu do standardowej grubości betonowej stężki podłogi dla mieszkaniów mieszkalnych wynosi od 30 do 50 mm) – tego wystarczy, aby zapewnić wytrzymałość pokrycia.

Izolacja stężki jest obowiązkowa w wilgotnych pomieszczeniach (np. w łazience). Wartości wytrzymałości dla tego typu stężki są nieco niższe.

Zdjęcie 1 – Stężka z warstwą rozdzielającą

Stężka z warstwą izolacyjną

Warstwę izolacyjną pod stężkę układają wtedy, gdy istotne jest utworzenie podłogi o wysokich parametrach izolacyjnych.

Na przykład bez warstwy izolacyjnej przy organizacji stężki pod podgrzewany podłogę do 25% ciepła może ujść w podłogę. Ten typ stężki nazywa się również „pływającą”. Jego zaletą jest wysoka izolacja cieplna, hydroizolacyjna i dźwiękowa. Mimo to „pływająca” stężka ma znacznie niższy próg wytrzymałości niż dwa inne typy, dlatego nie nadaje się do pomieszczeń z dużymi obciążeniami mechanicznymi.

Zdjęcie 2 – Stężka z warstwą izolacyjną

Beton do stężki: rodzaje

Wytrzymałość betonowej stężce zapewnia armatura – stosowanie siatki stalowej lub włókna fibrowego:

Stężka z armaturą.

To jeden z najpopularniejszych rodzajów umocnionej stężki podłogi. Zasada ułożenia: siatkę o komórkach 40-50 mm układają na podpórki po całej podłodze.

Do jasnych wad tego sposobu można zaliczyć:

• siatka nie zapobiega powstawaniu trzcin w betonowej stężce podczas jej kurczenia się;
• metall z czasem może się zanieczyszczać, więc istnieje szansa rozpadu stężki.

Zdjęcie 3 – Betonowa stężka z siatką armaturną

Stężka z włóknem fibrowym.

Włókno fibrowe to dodatek do standardowej mieszaniny cementowej, który ma na celu zwiększenie adhezji stężki i nieco obniżenie kosztów ułożenia pokrycia.

Włókno fibrowe można dodać do stężki zamiast siatki stalowej. To najcieńsze włókno – mikrofibra, uzyskana z granulacji polimeru, oprócz efektu armaturnego sprawia, że betonowa stężka jest plastyczna i dlatego bardziej odporna na powstawanie trzcin.

Niezaprzeczalną zaletą stężki z mikrofibrami jest cena materiału: koszt siatki armaturnej wynosi w średnim przypadku 1,65$ / m², a fibra kosztuje tylko 0,26$ za metr kwadratowy stężki. U tego rodzaju stężki jest również wada: jeśli przesadzić z dodaniem włókna fibrowego do stężki, beton może się rozpadnąć.

W zależności od gęstości betonu wyróżnia się następujące typy:

• Beton szczególnie lekki (gęstość tylko 500 kg/m³). Z lekkiego betonu produkowane są bloki komórkowe – piankobeton i gazobeton.
• Lekki beton (gęstość od 500 do 1 800 kg/m³). Dla lekkiego betonu wypełniaczami są keramzyt i pемza.
• Beton ciężki (gęstość od 1 800 kg/m³ do 2 500 kg/m³). W skład takiego betonu wchodzą skały górnicze – granit, wapien (różne proporcje).
• Beton szczególnie ciężki (gęstość 2 500 kg/m³ i więcej). Wypełnia się za pomocą żelaznych opałów, руды żelaza.

Oznaczenia worków z betonem

Przy zakupie betonu należy również zrozumieć oznaczenia worków:

F – oznaczenie mrozostojności, cyfra przy tej literze oznacza wartość, ile pełnych cykli zamrożenia i otopienia dana porcja betonu może wytrzymać.

W – oznaczenie odporności na wodę, tzn. jakie ciśnienie wody może wytrzymać dana marka.

P – wskaźnik przewodności i osiadania.

M-100 – niski rodzaj betonu, nadaje się do organizowania bordur.

M-150 – rodzaj najbardziej odpowiedni do organizowania stężek podłogowych, odstępu, ścieżek w ogrodzie, zalań na grunt. Wytrzymałość betonu M-200 spełnia prawie wszystkie zadania budownictwa indywidualnego: zakładanie fundamentów, produkcja schodów, miejsc na zewnątrz i inne.

M-250 – marka betonu używana do produkcji monolitowych fundamentów.

Istnieją również marki M 300, M 350, M 400, M 450, m 500 i M 550, ale są rzadko używane lub wcale nie używane w budownictwie indywidualnym.

Jak zrobić betonową stężkę samodzielnie

Do przygotowawczych prac przed urządzeniem stężki należy zaliczyć: przygotowanie powierzchni, zakup niezbędnych materiałów i narzędzi.

Potrzebne będą narzędzia:

• prawidła o długości do 2 m (jedno prawidło z poziomem, drugie – zwykłe do rozgładzania roztworu);
• poziomnice (laserowa i sztywna spirytowa);
• perforator;
• miarka;
• łopata.

Potrzebne będą materiały:

• grunty głębokiego przenikania;
• grunty do podniesienia adhezji;
• różne materiały izolacyjne (masa, folia polietylenowa);
• w razie potrzeby – materiały izolacyjne termiczne;
• mieszanina piaskobetonowa;
• małki i elementy mocujące.

Betonowa stężka podłogi w mieszkaniu: WIDEO

Przebieg prac przy ułożeniu betonowej stężki

Oczyść podłoże od pyłu i śmieci.

Zaznacz położenie na obwodzie pomieszczenia przy użyciu poziomu zerowego lub laserowego. Oznacz miejsca ułożenia małków i górny poziom stężki.

Zdjęcie 4 – Zaznaczenie poziomu zerowego

Ustaw kierowniki małki, zamocuj je śrubami lub alabastrem.

Odstęp między małkami nie powinien przekraczać 1,5–2 m. Małki zamocuj na miejscu ułożenia. Po sprawdzeniu poziomości małków i ich zgodności z poziomem stężki można przejść do kolejnego etapu.

Zdjęcie 5 – Ustawienie kierowników małek

Po naniesieniu oznaczenia i zamocowaniu kierowników rozpocznij gruntowanie powierzchni podłogi, ułożenie izolacji lub izolacji termicznej na powierzchni.

Przed zalać betonu, gruntem głębokiego przenikania przetraw powierzchnię podłogi, a styki ścian i podłogi, kąty pomieszczenia przemazuj masą izolacyjną. Większe złącze można zapewnić, przemazując całą powierzchnię podłogi gruntem adhezyjnym. Daj materiałom osuszyć się.

Zdjęcie 6 – Naniesienie materiałów izolacyjnych i grunty

Zalij betonową stężkę. Mieszanie można wykonać, używając perforatora z odpowiednią nasadką typu „mikser”.

Roztwór porcjami układaj na powierzchnię podłogi i rozciągaj go metodą rozgładzania metalowym prawidłem wzdłuż kierowników małek. Rozpocznij stężkę od ściany przeciwnej do drzwi wejściowych.

Zdjęcie 7 – Zalanie betonowej stężki

W dwóch słowach, to wszystko technologia betonowej stężki podłogi (po betonowym podłożu). Do pełnego utwardzenia powierzchni minie co najmniej 14–28 dni.

Od tego, jak długo сохnie stężka w pomieszczeniu, zależy jej odporność. Nie zaleca się rozpoczęcia prac wykończeniowych po upływie tylko 2–3 dni od zalać betonu.

Po osuszeniu powierzchnia może być przetworzona: betonowa stężka pod szlifowanie „wirówką” (maszyna do szlifowania) czyni powierzchnię gładką, wygładzając nierówności.

Ciepło w Twoim domu

Betonowa stężka to dość zimne podłoże z niskimi parametrami oszczędzania ciepła. Dlatego przy stężce podłogi zaleca się użycie izolatora. Stężkę można ułożyć na izolatorze: Penoplasctu lub Izolonu (z polistyrenem, podobnie jak przy układaniu na polistyrenowym piankowcu nie powinno być problemów).

Betonowa stężka na drewnianą podłogę: jak poprawnie wykonać stężkę?

Rozmontowanie nie jest obowiązkowe! W przypadku potrzeby zalać betonu na drewniane belki, więcej uwagi poświęca się etapowi przygotowawczemu: zatyczki szczeliny między deskami (można używać pены montażowej lub smary epoksydowej), styki między ścianami i podłogą przetrawić klejem.

Podłogę pokrywa się folią polietylenową, powyżej której wykonuje się standardową betonową stężkę. Jeśli dla wyrównania powierzchni podłogi tego nie wystarczy, beton można zalać na płytę drewnianą, solidnie przykręconą do drewnianych desek podłogi.

Jeśli mowa o starym domu, przed urządzeniem stężki sprawdź, czy nie skrzypią podłogi, zabezpiecz deski do bel połączeniem śrubami w przypadku wykrycia ugięć.

Stężka ułożona na drewnianej podłodze musi być ciężką i nieruchomą. Pamiętaj, że grubość stężki w tym przypadku nie może być mniejsza niż 30 mm.

Zanim wyrównasz drewnianą podłogę betonem, skonsultuj się ze specjalistami: czy wytrzymają konstrukcje nośne dodatkowy ciężar, w razie potrzeby uzyskaj pozwolenia na pracę remontową w organach samorządu terytorialnego.

WAŻNE! W pomieszczeniach z drewnianą podłogą przy częstej zmianie poziomu wilgoci i trybu temperatury (np. w basenie) taki montaż podłogi jest niepożądany.

Betonowa stężka podłogi: WIDEO

$ Betonowa stężka: cena materiałów

Obliczenie kosztu zakupu materiałów można opierać na następujących cenach:

• plastifikator (BETA-PLAST) – 16$ (5 l);
• włókno fibrowe (bazaltowe) – 5,1$;
• beton M-150 – 75$/m³ (zapotrzebowanie betonu – około 0,15–0,2 m³ na 12 m² powierzchni przy grubości stężki 5 cm);
• małki – od 1$/szt. (długość 3 m);
• grunty głębokiego przenikania (Ceresit Moment) – od 4$ (5 l);
• masa (HYDROPLAN) – od 4$/kg.

$ Koszt betonowej stężki podłogi: koszt pracy mistrza

• cena za pracę mistrza w Moskwie – 450–530 rub./m²;
• cena za pracę mistrza w Kijowie – 45–70 zlotych./m².