Instalacja wyłącznika i gniazda elektrycznego własnymi rękami
Elektryczna punkt typu gniazdo montowany jest w miejscach, gdzie wymagany jest dostęp do sieci zasilania elektrycznego. Oznacza to, że instalacja jednego lub kilku punktów w konkretnym pomieszczeniu zaczyna się od zaplanowania rozmieszczenia gniazdek — trzeba uwzględnić możliwe miejsca dla mebli, wysokość nad podłogą, odległość od innych przedmiotów, które mogą wchodzić w interakcję lub, z powodu tego, wpływać na pracę gniazda i tak dalej.
Instalacja gniazda w pokoju: co nam kosztuje budowa domu
Elektryczna punkt typu gniazdo montowany jest w miejscach, gdzie wymagany jest dostęp do sieci zasilania elektrycznego. Oznacza to, że instalacja jednego lub kilku punktów w konkretnym pomieszczeniu zaczyna się od zaplanowania rozmieszczenia gniazdek — trzeba uwzględnić możliwe miejsca dla mebli, wysokość nad podłogą, odległość od innych przedmiotów, które mogą wchodzić w interakcję lub, z powodu tego, wpływać na pracę gniazda i tak dalej.
Jeśli jeszcze kilka dziesiątek lat temu instalacja gniazda wymagała użycia prawie młotka odbijowego, to obecne materiały budowlane i wykończeniowe przyrównały tę procedurę, na przykład do instalacji płytki. Rzeczywiście, dziś przewodowanie elektryczne i jednocześnie montaż punktów elektrycznych stały się codziennymi procedurami, nie wymagającymi szczególnych wysiłków.

Schemat 1 – Rozmieszczenie gniazdek, wyłączników
Choć instalacja jest prosta, wymagania dotyczące zasad bezpieczeństwa elektrycznego pozostają te same.
Na przykład wysokość montażu wyłącznika lub gniazda – absolutnie bez znaczenia w tym przypadku – musi być wystarczająca, aby gniazdo nie mogło zostać zatopione, jeśli przepłynie rura lub dziecko, które się przesuwa na czworakach, nie mogło samodzielnie dotrzeć do niego.
Wszystkie te czynniki są brane pod uwagę w momencie instalacji gniazda, dla tego należy wykonać oznaczenie przewodu i miejsc montażu gniazdek i wyłączników.
Ogólnymi zasadami instalacji gniazdek są: odległość do okna musi wynosić co najmniej 10 cm, od podłogi – co najmniej 30 cm, od progu drzwi – co najmniej 90 cm.
Jednak w niektórych pomieszczeniach zasady instalacji gniazdek mogą się różnić od ogólnie przyjętych; na przykład wysokość montażu wyłączników i gniazdek na kuchni może być równa – co najmniej, nad powierzchnią stołu lub mebli kuchennych. Strona estetyczna wymaga, aby wysokość wszystkich widocznych punktów elektrycznych była taka sama, przynajmniej w granicach jednego pomieszczenia. Oczywiście, że dla instalacji otwartej to łatwiej zrealizować, ale wszystko zależy w końcu od chęci.

Zdjęcie 1 – Instalacja gniazda
W obecnych czasach dla ukrytego montażu gniazdek stosowane są okrągłe plastikowe pudła, do których wykonywane są otwory. Nawet jeśli trzeba mieć do czynienia z ścianą betonową, koronką na betonie wydrążony jest otwór, a następnie stamieską lub kilofem wydobywa się pozostałości ściany.
Alternatywną opcją jest wydrążenie otworów według wyznaczonego obwodu, po czym kawałki ściany wybija się ręcznie.
Kiedy nie ma narzędzi elektrycznych wcale, kilof i młotek staną się niezastąpionymi pomocnikami przy przygotowaniu miejsca do montażu pudła pod gniazdo. Aby „zatopić” pudło w ścianie, trzeba wykonać otwór o centymetr lub pół więcej głębokości niż samo pudło – po tym szkicarka wokół pudła może ukryć wszystko na poziomie ściany.
Pudło (podgniazdkowe) mocowane jest wewnątrz otworu za pomocą zaprawy budowlanej – na nim wystarczy nierówności, tak jak na ścianie betonowej, aby można było je zamocować wodnym roztworem zaprawy lub szkicarką.

Zdjęcie 2 – Instalacja gniazda
Sam gniazdo mocowane jest w podgniazdku albo za pomocą śrub, albo przy użyciu rozszerzających się lapów, przy czym ostatni sposób jest obecnie bardziej preferowany, ponieważ zajmuje mniej czasu. Po tym pozostaje tylko zamknięcie gniazda plastikowym obudową.
Jeśli prace remontowe lub wykończeniowe w pomieszczeniu jeszcze nie zostały zakończone, to otwory gniazda warto zatkać papierem, a samo gniazdo również czymś zakryć na czas.

Schemat 2 – Schemat przewodowania elektrycznego
Instalacja wyłączników różnych konstrukcji: identyczne szczegóły
W ogólności i w szczegółach instalacja wyłączników jest podobna do instalacji jednokanałowego gniazda, jak już było mówione wyżej. Jednak istnieje kilka różnic, szczególnie, gdy trzeba np. zainstalować wyłącznik dwuklawiszowy, ale o tym nieco później.
Podobnie jak już było mówione, instalacja wyłączników jest identyczna z instalacją gniazdek, różnica polega tylko na wygodzie użytkowania – wyłącznik, zazwyczaj, powinien znajdować się w granicach rozciągniętej ręki stojącej osoby. Dostęp do wyłącznika nie powinien być przeszkadzany przez nic. Co więcej, instalacja wyłącznika dwuklawiszowego, trzy- lub więcej wymaga takiego rozmieszczenia, przy którym rozgałęzienie przewodu elektrycznego nie powoduje żadnych trudności.

Schemat 3 – Schemat pracy wyłącznika
Inną bardzo powszechną wadą jest arbitralne rozmieszczenie wyłącznika. Zasady instalacji otwartej i ukrytej wyłączników wymagają, aby wyłącznik przerywał obwód przewodu fazowego.
Rzeczywiście, każda profesjonalna instrukcja instalacji wyłącznika pokazuje, że odcięcie „fazy” usuwa napięcie z określonego odcinka obwodu i daje możliwość przeprowadzania np. drobnych prac w przewodowaniu lub wymiany żarówek bez odłączenia całego pomieszczenia od sieci.
W rzeczywistości jednak arbitralny wybór przerwania przewodu fazowego lub zerowego – 50 na 50 wszystkich przypadków – czyni wyłącznik instalacji zewnętrznego, podobnie jak każdy inny typ konstrukcji, źródłem niebezpieczeństwa.
Na przykład w budynkach wielorodzinnych dochodzi do przecieków wody z wyższego piętra na niższe. W takich przypadkach kanały przewodów elektrycznych stają się najbardziej podatnym miejscem i bardzo wysokie prawdopodobieństwo, że woda trafi do nich. W rezultacie następuje zwarciowe w przewodowaniu (nawet gdy znajduje się w stanie „wyłączony”) i pełny lub częściowy wyjście z eksploatacji.
Jednak najbardziej niebezpieczne jest to, że montaż wyłącznika bez przestrzegania powyższej zasady może prowadzić do porażenia prądem elektrycznym kogoś z mieszkańców, którzy mogą być na przykład w łazience i nie podejrzewać zagrożenia.

Schemat 4 – Schemat rozdzielni
Montaż wyłącznika przejściowego: uzasadniona złożoność
Montaż wyłącznika przejściowego jest zauważalny nie tylko ze względu na powyższe potencjalne problemy, ale również dlatego, że schemat podłączenia takiego wyłącznika jest bardziej skomplikowany niż zwykły.
Schemat podłączenia wyłącznika przejściowego pokazuje, że przewód neutralny nie jest przerwany wyłącznikami, ale przewód fazowy musi być zawsze przerwany.
Kiedy instaluje się wyłącznik dwuklawiszowy lub nawet trzyklatwzowy, to uwagę na przestrzeganie tej zasady należy jeszcze większą – ważna nie tylko bezpieczeństwo mieszkańców, ale również prawidłowe obciążenie danego odcinka obwodu.
Na przykład wyłącznik trzyklatwzowy instalacji otwartej czyni każdą klawisz niezależną; to znaczy każdy przycisk to taki sam wyłącznik jednoklawiszowy instalacji otwartej.
W wersji trzyklatwzowej konstrukcja środkowego wyłącznika różni się od sąsiadów – do niego podłączone są dodatkowo więcej przewodów (u krawędziowych wyłączników jest po trzy przewody, a u środkowego – cztery).
Z jednej strony to nakłada dodatkowe wymagania na kanały przewodowe (muszą być zdolne do pomieszczenia więcej przewodów niż zwykle), a z drugiej – na etapie projektowania przewodowania fakt montażu takich wyłączników musi być uzasadniony.
Instalacja automatycznego wyłącznika: skuteczna niezawodność
Montaż tych urządzeń stanowi osobną tematykę, biorąc pod uwagę odpowiedzialność tych automatów. Przed wszystkim należy zrozumieć zasadę działania automatycznego wyłącznika i rolę czynników wpływających na jego pracę.
Aby prawidłowo obliczyć nominałowe parametry przyszłego automatycznego wyłącznika trzeba uwzględnić typ przewodu (w większości przypadków to albo aluminium, albo miedź), jego przekrój (im większy przekrój przewodu, tym większy prąd, a więc i obciążenie, które przewód może wytrzymać bez przegrzania) i typ przewodowania (ukryte lub otwarte, dla montażu zewnętrznego charakterystyczny jest bardziej intensywny odpływ ciepła).

Zdjęcie 3 – Automatyczny wyłącznik
W celach domowych, to znaczy tam, gdzie głównie używane są dwie fazy i nominałowe napięcie wynosi 220 V, używane są jedno- i dwupolowe automaty. Główna różnica między nimi polega na możliwości jednoczesnego wyłączania nie tylko „fazy”, ale i „neutralnego”, co jest bardziej poprawne.
Nominalna siła prądu, na którą może być obliczone urządzenie, może wynosić od 2 do 63 A.
Na końcu warto dodać, że używanie automatycznych wyłączników jest znacznie skuteczniejsze niż stosowanie poprzednich pokoleń oporników.
Koszt instalacji wyłącznika: gdzie znajduje się granica ekonomiczności
Istniejący „prawodawcy mody” na rynku urządzeń elektrycznych – VIKO, SCHNEIDER, LEGRAND, MAKEL – od dawna zaplanowali wiele drobnych szczegółów, które są istotne przy montażu różnych wyłączników. Ale nawet te osiągnięcia nie mogą skrócić zestawu drobnych, ale niezbędnych operacji, krótki spis których razem z ich kosztami dla miasta Moskwa i miasta Kijów (rubelach i hrywniach odpowiednio) jest przedstawiony tutaj:
- montaż podgniazdkowego pudła – 250/45
- instalacja jedno- i dwupolowego automatu – 250/40
- instalacja wyłącznika – 250/20
- montaż wyłącznika przejściowego – 350/25
Oczywiście, że cenniki dostawców usług na rynku prac montażowych mogą zawierać kilkanaście lub więcej pozycji i dla lepszego zrozumienia, za co trzeba płacić pieniądze, lepiej wcześniej obejrzeć wideo raporty firm specjalizujących się w „instalacji wyłączników” (konkretne firmy zapewnią pełny obraz poziomu ich usług), „montaż automatu” i tak dalej.

Zdjęcie 4 – Szczotka elektryczna