Szpachlówka wapienna

Uniwersalna szpachlówka

Jednym z najstarszych rozpuszczalnych zapraw jest szpachlówka wapienna. Nazwa wskazuje na to, że głównym składnikiem jest wapno. Wapno może być łączone z piaskiem, cementem, gipsiem i gliną. W zależności od wybranego „towarzysza” dla wapna, skład będzie nabierał różnych właściwości i zmieniać przeznaczenie.

Szpachlówka na bazie wapna to uniwersalny materiał stosowany zarówno do wewnętrznej, jak i zewnętrznej ocieplonej. Zalety szpachlówki wapiennej to stosunkowo niska cena, łatwy sposób nanoszenia oraz dobre przyczepienie do powierzchni ścian. Jednak nie można nie wspomnieć o jej wadach: taka szpachlówka jest dość krucha – niezbyt trwała, łatwo uszkadzana, strachliwa przed wilgocią i niskimi temperaturami.

Do stosowania w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności oraz do zewnętrznej ocieplonej (do warstwy środkowej – podkładu) do szpachlówki wapiennej dodaje się cement w proporcji 1:1:4 (wapno:cement:piasek). Do wyprysku i pokrycia wapiennej i piasku bierze się nieco mniej niż do podkładu.

Standardowa szpachlówka wapienna, czyli dokładniej szpachlówka wapieno-piaskowa (piasek – obowiązkowy składnik), może być przygotowana samodzielnie. W przygotowaniu zaprawy nie ma nic trudnego: stosunek wapna do piasku to 1:2 lub 1:3. Mała trudność polega na przygotowaniu składników do zaprawy.

Wapno do szpachlówki

Wapno bywa różne, ale do szpachlówki pomieszczeń mieszkalnych potrzebne jest powietrzne, proszkowate, drobno mielone wapno. Aby użyć go w zaprawie szpachlówkowej, wapno musi być najpierw zgaszone: proszek wylewa się do dużej pojemności (trzeba pamiętać, że podczas gaszenia wapno się rozszerza), zalewa się wodą i dokładnie wymiesza. Wymieniona wyżej trudność polega na tym, że potrzeba czasu, by dobrze zgaszyć wapno. Pełne zgaszenie trwa co najmniej dwa tygodnie. Jeśli wapno nie zostanie odpowiednio zgaszone, to na ościeniowanej powierzchni z czasem pojawią się pęcherze i pęcznienia.

Piasek do szpachlówki

Piasek musi być czysty, przesiewany, bez muszli i kamieni. Jakość piasku nieodmiennie wpływa na jakość szpachlówki, a zatem i na sukces późniejszych prac.

Jak już wspomniano, dodanie cementu do szpachlówki wapiennej to bardziej trwała i bezpieczna opcja. Taka szpachlówka jest bardziej odporna na uszkodzenia mechaniczne, dobrze wytrzymuje działanie środowiska zewnętrznego, jest mrozoodporną, doskonale nadaje się do ościeniowania fasad przed dalszą obróbką. Taką zaprawę można kupić w każdym sklepie budowlanym.

Szpachlówka wapienna, której cena jest całkowicie przyjęta, kosztuje w Kijowie od 30 hrywien za 25 kg. Szpachlówka wapienna – cena w Moskwie od 140 rubli za 25 kg.

Zdjęcie 1 — Specjalna dekoracyjna szpachlówka wapieno-cementowa Baumit

Szpachlówka wapienna do prac wewnętrznych w suchym pomieszczeniu może być po prostu wapieno-piaskowa. Wewnętrzna szpachlówka ścian może zawierać gips, wtedy zaprawa zaczyna się zacieśniać bardzo szybko – dlatego należy ją wymieszać w małych porcjach i od razu użyć. Do składu szpachlówki może wchodzić glina, co stosuje się nie tak często.

Istnieje również dekoracyjna szpachlówka do wewnętrznej obróbki na bazie wapna, np. Baumit EdelPutz Spezial. Używając w pomieszczeniach wapiennej szpachlówki, należy pamiętać, że aby kolejny remont nie był konieczny wkrótce, szpachlówka wewnętrznych kątów i miejsc przy oknach nie pękła, należy przestrzegać proporcji wiążącego z dodatkami i pozwolić dobrze wyschnąć szpachlówce na ścianach, zanim przejdzie się do kolejnych etapów obróbki.