">
Koszenie szałasu własnymi rękami – wybór technologii - Remont własnoręczny - REMONTNIK.PRO

Koszenie szałasu własnymi rękami – wybór technologii

Udostępnij:
Ta strona jest również dostępna w następujących językach:🇺🇸🇷🇺🇺🇦🇫🇷🇩🇪🇪🇸🇨🇳🇮🇳🇯🇵
Koszenie szałasu własnymi rękami – wybór technologii Koszenie szałasu własnymi rękami oznacza wycięcie lub wypiłowanie połączeń kątowych i długościowych rowków w baliach lub belkach. Można to zrobić kilkoma sposobami. W klin Technologia koszenia szałasu „w klin” dzieli się na 2 typy:

Koszenie szałasu własnymi rękami – wybór technologii

Koszenie szałasu własnymi rękami oznacza wycięcie lub wypiłowanie połączeń kątowych i długościowych rowków w baliach lub belkach. Można to zrobić kilkoma sposobami.

W klin

Technologia koszenia szałasu „w klin” dzieli się na 2 typy:

  • otchłodzenie wybiera się wyłącznie do połowy przetwarzanego bali, z jednej strony osi bali. Półokrągły rowek wykonuje się w górnej części bali do nieodciętego resztki przygotowanej otchłodzenia;
  • odcina się wewnętrzna część bali. Podczas montażu otrzymuje się równą ścianę, proste kąty. Odcina się wewnętrzna część bali w 1/4 średnicy. Zamek łączy się szpilką, która chwyta nieodcieniowany odcinek.
  • Zdjęcie 1 – Koszenie kątów „w klin”

    Z łapy

    Koszenie z łapy nazywane jest również „norweskim”. Używa się półokrągłego bali, dwukrawędziowej belki.

    Zamki norweskiego koszenia mają kształt walcowy. Podczas suszenia się one się ściśle, uniemożliwiając powstawanie dużych szczelin, zapobiegając utracie ciepła. Koszty izolacji międzywarstwowej zmniejszają się.

    Zdjęcie 2 – Zamek „norweskiego koszenia” łapy

    Taki sposób produkcji zamka zapobiega skręcaniu bali, ułożonych w warstwy.

    Kanadyjskie koszenie

    Polega na kanadyjskim koszeniu ze względu na zachowanie cennego fragmentu drewna – włośnicy. W innych technologiach przygotowania drewna do układowania w warstwy ten warstwowy zostaje stracony.

    Wyrzynanie, obróbka, cyrkulacja usuwają włośnicę, która ma tylko 3–4 cm. Zachowanie włośnicy zapewnia ochronę miękkiej wewnętrznej struktury drewna.

    Zdjęcie 3 – Kanadyjskie koszenie

    Kanadyjska otchłodzenie ma kształt trapezu.

    Zalety kanadyjskiego koszenia:

    • przyrost żywotności drewna;
    • minimalizacja strat ciepła;
    • obiekt zbudowany z drewna z zachowanym warstwą włośnicy długo utrzymuje mikroklimat;
    • odporność na wilgoć wewnętrznych kątów;
    • izolacja międzywarstwowa „chowa się” w specjalnym kanałku izolacyjnym.

    WAŻNE! Kanadyjskie koszenie wykonuje się całkowicie ręcznie.

    Po osiadaniu szałasu wykonywanego z kanadyjskiego koszenia nie wymaga konopatki.

    Fińskie koszenie

    Do fińskiego koszenia wykorzystuje się drewno sosnowe, przygotowane belki. Fińskie koszenie przypomina tradycyjne rosyjskie.

    Rowki są wypukłe, całkowicie zamknięte, krawędzie przylegają szczelnie. Izolacja w fińskim koszeniu jest ukryta.

    Zdjęcie 4 – Fińskie koszenie

    W otchłodzenie

    Najprostszy, często stosowany przez budowniczych sposób wykonywania szałasu – koszenie „w otchłodzenie”.

    Zalety technologii to:

    • stabilność konstrukcji;
    • szybkość i prostota montażu;
    • zdolność budynku do zatrzymania ciepła.

    Zdjęcie 5 – Koszenie w otchłodzenie

    Wady:

    • utrata „użytecznej” długości drewna około 1 m. Końcówki przy koszeniu „w otchłodzenie” wystają poza kąty budowli do 30 cm.

    Można wykonywać takie koszenie z otchłodzeniem do góry lub do dołu. Technologia montażu szałasu może się komplikować dodatkową instalacją szpilków.

    Wykonanie rozmiarów dla koszenia wykonuje się specjalnym, prostym narzędziem – linijką. Cyrkulę stolarza można wykonać samodzielnie.

    Oprócz otchłodzeń, wykonuje się długościowe rowki o kształcie owalnym. W rowki wstawia się izolację międzywarstwową.

    Przed i po osiadaniu szałasu wymagana jest konopatka.

    Koszenie szałasu z belki

    Technologia koszenia szałasu z drewnianej belki jest prostsza. Przygotowana belka jest łatwiejsza do rozmiarowania niż okrągłe drewno.

    Na schemacie przedstawione są warianty koszenia belki, pozwalające rozważyć, jak wykonywać kąty i połączenia.

    Schemat 1 – Schemat koszenia belki

    Podczas montażu warstw belka mocuje się spoinami, kołkami, szpilkami.

    Technologie koszenia belki dzielą się na:

    • koszenie w pół drewna;
    • koszenie w ciepły kąt;
    • koszenie w ogon ptaka.

    Zdjęcie 6 – Koszenie z belki

    Koszenie szałasu w łapę

    „W łapę” szałas montuje się z pełnym wykorzystaniem użytecznej długości materiału drewnianego. Kąty szałasu stykają się bez wystawania końców, co zapobiega nadmiernemu zużyciu drewna.

    Schemat 2 – Schemat koszenia w łapę

    Po zmontowaniu według tej technologii można wykonać zewnętrzną ocieplenie szałasu folią fasadową.

    Aby użyć koszenia „w łapę”, wymagana jest dokładna rozmiarowanie bali/belki. Wskazane jest użycie wcześniej przygotowanego szablonu, aby wykonać rozmiarowanie na całym materiale w taki sam sposób.

    Zdjęcie 7 – Ocieplenie szałasu folią fasadową

    Koszenie szałasu w łapę – wideo

    Na wideo pokazano, jak za pomocą piły łańcuchowej wykonywane jest koszenie szałasu według technologii „w łapę”.

     

    Koszenie szałasów – wideo

    Tradycyjne koszenie szałasów „w klin” – najprostsze i wygląda tak.

     

    $ Koszenie szałasu – cena

    Koszenie szałasu różni się technologią, poziomem trudności. Cena podstawowych typów koszenia za 1 m² wynosi obecnie:

  • koszenie w otchłodzenie – od $100;
  • koszenie norweskie – od $170;
  • koszenie kanadyjskie – od $120.
  • Powiększenie średnicy bali/belki powoduje wzrost kosztów prac.

    Najprostsze jest koszenie „w otchłodzenie”. Najbardziej pracochłonne – koszenie kanadyjskie.

    Potrzebujesz specjalisty od remontu?

    Znajdź sprawdzonych fachowców do każdej naprawy lub pracy budowlanej. Opublikuj zlecenie i otrzymuj oferty od lokalnych ekspertów.

    Może Ci się też spodobać