Zaprawianie szałasu – z drewna ocyklinowanego, metody

Surowce do zaprawiania

Do zaprawiania wykorzystuje się różne materiały. Najczęściej stosowane to:

• naturalny mch;
• zwyczajna pakuła;
• gotowy sznur;
• odmiany jutu.

Zdjęcie 2 – Zaprawianie mchem

Zamoczenie izolatora często wykonuje się klejem.

Zdjęcie 3 – Przed i po zaprawianiu

Proces zaprawiania nie jest skomplikowany, ale wymaga dużych nakładów pracy. Wynik to znaczne zmniejszenie strat ciepła szałasu (do 6%). Jeśli warunki klimatyczne pozwalają i drewno jest wystarczająco grube, dodatkowe izolowanie po zaprawianiu nie będzie konieczne.

WAŻNE! Zaprawianie zwiększa wysokość szałasu o 5–7 cm.

Procedura zaprawiania

Zaprawianie zawsze przeprowadza się w dwóch etapach: podczas budowy szałasu oraz po zakończeniu procesu osiadania drewna.

Proces zaprawiania zawsze wykonuje się następująco:

Metody zaprawiania

Istnieją dwa sposoby zaprawiania szałasu: „na pakiet” i „na rozciąganie”.

Stosowane do wypełniania szerokich szczelin i dużych rynien. Pakuła wklejana jest paczkami. Używa się narzędzia „droga”.

Zdjęcie 4 – Zaprawianie „na pakiet”

Po przetworzeniu dużych rynien przystępuje się do izolowania głównych szczelin powstałych między bocznymi drewnianymi elementami.

Zdjęcie 5 – Zaprawianie „na rozciąganie”

Izolator zwojony w walcze wbiwany jest w szczelinę szeroką zaprawką.

Jaki izolator użyć

Można użyć izolatora naturalnego lub kompozytowego. Na przykład, jeśli zaprawianie wykonuje się mchem, należy wziąć pod uwagę zalecenia ekspertów:

Wcześniej mch nasączany jest rozpuszczalnikiem złożonym z 500 g oleju, 200 g mydła i 10 litrów wody.

Jeśli używasz pakuły, przed ułożeniem należy ją przetworzyć środkiem antybakteryjnym. Ta sama zasada dotyczy izolowania szałasu jutem.

Zdjęcie 6 – Izolator do zaprawiania

WAŻNE! Pierwsze zaprawianie wykonuje się od razu po złożeniu szałasu. Po 12–24 miesiącach, po osiadaniu drewna, należy powtórzyć procedurę, aby usunąć nowo powstające szczeliny.

Do łatwiejszego zamoczenia izolatora w dużych rynienach można użyć wiertła zasilanego.

Zaprawianie szałasu z drewna ocyklinowanego

Wykonywane jest specjalnym narzędziem. Wykonywane są łopatki z metalu lub twardych drewnianych gatunków. Narzędzie można kupić w sklepach specjalistycznych lub wykonać ręcznie.

Zdjęcie 7 – Rodzaje narzędzi do zaprawiania

Łopatka „na pakiet” przeznaczona do obróbki rynien. Ma płaskie ostrze o wymiarach 5x100 mm.

Łopatką krzywą wkleja się izolator w trudno dostępne miejsca szałasu: zakrzywione, kątowe. Płaskie ostrze łopatki krzywej ma wymiary 5x60 mm.

Łopatka do rynien „Droga” osiada włókna pakuły, formuje z izolatora walce. Istnieją trzy wersje, potrzebne dla rzemieślnika: do średnich, wąskich i szerokich rynien. Wymiary płaskiego ostrza „Drogi” to 15x170 mm. Po długości ostrza znajduje się wgłębienie. Głębokość wgłębienia – do 10 mm.

Łopatka „rozpraszająca” rozszerza wąskie rynien. Pomaga włożyć izolator do połączeń. Ostrze łopatki ma kształt klinu i szerokość 30 mm.

Uderzający młotek wykonany z drewna. Używany do wbić izolatora. Na kijankę nakłada się 2–4 metalowe paski, aby zapobiec pęknięciu narzędzia i zwiększyć jego wagę.

Długość rękoje 30 cm. Długość kijanki – 20 cm, średnica 10–15 cm.

WAŻNE! Ostrza narzędzi używanych do zaprawiania nie powinny być zbyt gładkie. Wtedy izolator nie będzie się wypinać z rynien. Zbyt ostre ostrza będą rozcinają materiał.

Zaprawianie szałasu z drewna ocyklinowanego – film

Wysokiej jakości zaprawianie szałasu z drewna przedstawione jest w filmie.

Zaprawianie szałasu z drewna – film

$ Zaprawianie szałasu – cena

Cena zaprawiania szałasu zależy od złożoności konstrukcji, wielkości szczelin, potrzeby zaprawiania zewnętrznej lub wewnętrznej, typu użytego materiału.

Cena tej procedury zaczyna się od $10 za 1 m².