Ogrzewanie tarasu własnymi rękami

Ale przecież to dodatkowe, złote metry kwadratowe Twojego mieszkania. Rozważałeś to już, ale nie wiesz, jak to zrobić? Nic nie jest tak skomplikowane, jak się wydaje — wystarczy wiedzieć, jak to zrobić, a najlepszym rozwiązaniem jest doświadczenie osób, które to już robiły.

Od czego zacząć?

Ogrzewanie tarasu to budowa, a zanim zaczniesz budować, potrzebujesz projektu. Oczywiście możesz iść do biura projektowego i tam zamówić projekt, ale z tą zadanią możesz sobie poradzić sam. Najpierw określ, jaki efekt oczekujesz po przebudowie. Może chcesz rozebrać przegrodę, by zwiększyć powierzchnię pokoju. Ale to kapitałowa przebudowa i wymaga rejestracji. A nie wiadomo, jak dobrze samodzielnie uda Ci się izolować taras. Porady poradami, ale wiele zależy od Twoich umiejętności i doświadczeń — dlatego rozsądniej jest skupić się na izolacji tarasu i przekształcić go w dodatkowy, osobny pokój.

Jak izolować?

Najlepiej usunąć wszystkie dodatkowe konstrukcje ogrodzeniowe, pozostawiając tylko przegrody. Fasadę zasłonić bloczkami z betonu komórkowego lub cegłą ceramiczną.

Chociaż jeśli masz mocny żelbetowy parapet, możesz go zostawić. Zaletą cegły jest duża wytrzymałość i atrakcyjny wygląd. Dlaczego zaleca się właśnie bloczki z betonu komórkowego?

• Niska masa — co ważne, ponieważ robota wykonywana jest na tarasie, a nie powinna obciążać go nadmiernie.
• Niska przewodność cieplna — a naszym celem jest izolacja tarasu.

Aby określić wysokość muru, najpierw należy rozwiązać kwestię zasteklenia.

Zasteklenie tarasu

Decyzję o zastekleniu tarasu należy podjąć przed rozpoczęciem demontażu. Jeśli chcesz zainstalować okna z tworzywa sztucznego (PVC), nie zapomnij, że są ciężkie. Niektóre stare tarasy mogą nie wytrzymać obciążenia, dlatego lepiej skonsultować się ze specjalistą. W przypadku wątpliwości co do wytrzymałości tarasu, wybierz lekkie zasteklenie.

Jeśli nie masz wątpliwości co do wytrzymałości tarasu, możesz wybrać dobrze sprawdzające się profile PVC z dwuwarstwowymi szybami i zwykłymi drzwiami rozstawionymi. Potrzebne będą także dodatkowe profile rozszerzające do lepszej izolacji. W przeciwnym razie część zasteklenia zostanie zakryta podczas izolacji i wykończenia.

Uszczelnianie szczelin i uszczelnianie

Po zakończeniu zasteklenia należy zatkać nieuniknione szczeliny i przeprowadzić uszczelnienie. Potrzebne będą: pianka montażowa, mastika i uszczelki. Dobrze rozważyć poliuretanowe uszczelki, takie jak: Germaflex, Rubberflex, Germabutyl, Emfimastika itp. Aby zapobiec wyciekom uszczelki do sąsiadów poniżej, szwy zaleca się zatkać pianką polietylenową lub co najmniej kawałkami pianki styropianowej. Na końcu pozostałe pustki należy wypełnić pianką montażową.

Izolacja cieplna

Teraz nadszedł czas na to, dla którego wszystko to miało miejsce — izolacja tarasu. Znowu wybierasz: wysokiej jakości izolacja, wymagająca dużo miejsca, albo ta, która oszczędza przestrzeń, ale odpowiednio tańsza i mniej wydajna termicznie.

Proponowany sposób jest szczególnie przydatny do połączenia tarasu z pokoju, ponieważ w tym przypadku istnieje duże prawdopodobieństwo powstawania kondensatu przy niewystarczającej izolacji. Powstanie kondensatu jeszcze bardziej zmniejsza przewodność cieplną i w efekcie Twoje wysiłki i wydatki zostaną zniwelowane. Poza tym w wilgotnym środowisku pojawia się pleśń, co prowadzi do negatywnych skutków. Aby temu zapobiec, na ścianach, suficie i podłodze tarasu należy wykonać grubszą izolację lub użyć materiałów z lepszymi właściwościami oszczędzania energii.

Specjaliści zalecają ekstrudowany polistyren: FIBRAN ECO (ФИБРАН ЭКО), URSA XPS, TECHNOPLEX, STYROFOAM, PENOPLAX itp. Można wybrać tańsze rodzaje styropianu: PSB-S35, PSB-S50 itp., ale zaoszczędzając na kosztach, tracisz jakość i trwałość.

Różnica w stosowaniu tych materiałów polega na tym, że wełna mineralna układa się między drewnianymi bocznikami.

Ekstrudowany polistyren moczy się bezpośrednio na płyty betonowe i ściany z kamienia. Co to dokładnie jest ekstrudowany polistyren? To jedna z form styropianu, produkowana w formach 120x60 cm i grubości od 2 do 10 cm.

Wymagana grubość osiągana jest odpowiednią liczbą warstw. Płyty moczy się klejem lub kołkami. Klej należy dobrać taki, który nie rozpuszcza polistyrenu. Na przykład ATLAS STOPTER K-20, Krepes PPS, Ceresit CT 85, Emfikol 225, Izolemf 3104/11 itp.

Przy mocowaniu kołkami wybieraj kołki z szerokimi głowicami, tzw. grzybki. (Zobacz zdjęcie 2.) Wymiary kołków dobieraj w zależności od wybranej grubości warstwy izolacji. W praktyce często łączy się oba sposoby mocowania — klej i kołki.

Rekomendowane jest zaczynać od podłogi, by uniknąć powstawania szczelin. W przypadku dużych nierówności na podłodze lub jej niepoziomości, należy najpierw wygładzić podłogę.

Polistyren cięty jest ostrym nożem lub zwykłym piłkowaniem. Układany w sposób szachownicy, szwy zatapia się pianką montażową nie zawierającą toluenu, który niszczy ekstrudowany polistyren. Toluen często dodaje się do zimowych lub uniwersalnych rodzajów pianki. Do nanoszenia pianki zaleca się kupić pistolet, co zaoszczędzi materiał i znacznie ułatwi pracę. Podobnie izolacja układa się na ścianach i suficie.

Na polistyrenie układany jest warstwowy foliowany pianka polietylenowa, służy do izolacji parowej. Ten materiał, grubości 3–10 mm, sprzedawany jest rolkami o szerokości 90–120 cm. (Zobacz zdjęcie 3) Mocowany klejem, w styk. Szwy przeklejane są taśmą budowlaną. Nie zaleca się robienia szwów w rogach. Po zakończeniu naklejania, pracę z izolacją tarasu można uznać za zakończoną, następnym krokiem jest wykończenie, ale to temat innego artykułu.