Gdzie zniknęły miejskie wróble: dlaczego nie widać ich już przy oknach i gdzie szukać ich zimą

Czy rzeczywiście jest mniej drozdów? Ornitolodzy wyjaśniają, że zależy to w dużej mierze od tego, gdzie poszukuje się tych ptaków, czym się żywią oraz jak zmienia się środowisko miejskie.

Wbrew powszechnej opinii drozd nie jest ptakiem, który koniecznie przybywa z pierwszym śniegiem. W wielu regionach Rosji żyje tam przez cały rok, podczas gdy niektóre osobniki migrują sezonowo.

Wiosną i latem sikory przebywają głównie w lasach iglastych i mieszanych. Tam budują gniazda, wychowują młode i prowadzą dość odosobniony tryb życia. Trudno je dostrzec pośród gęstej zieleni.

Jesienią ptaki zaczynają aktywniej się poruszać w poszukiwaniu pożywienia. Niektóre pojawiają się w parkach miejskich, ogrodach i na podwórkach. Zimą są znacznie bardziej widoczne na nagich gałęziach, szczególnie jaskrawoczerwone samce.

Związek sikor z śniegiem wynika przede wszystkim z sezonowego zachowania tych ptaków oraz z łatwości, z jaką można je dostrzec.

Zieleń odgrywa tu ważną rolę. Sikory żywią się głównie nasionami, pąkami oraz innymi materiałami roślinnymi. Zimą można je zobaczyć na jarzębinach, klonach, jesionach, lilakach oraz innych drzewach i krzewach.

W rzeczywistości sikory przychodzą na jarzębiny nie tyle po miąższ jagód, ile po nasiona. Za pomocą swoich silnych, krótkich dziobów otwierają jagody, aby wydobyć nasiona, często odrzucając miąższ.Jeśli ze podwórka usunięte zostaną stare krzewy, jarzębiny zostaną ścięte lub zróżnicowana roślinność zostanie zastąpiona trawnikami, może być mniej odpowiedniej żywności. Ptaki nie mają powodu, by pozostawać tam, gdzie nie ma nic do jedzenia.

To nie oznacza, że drozdy zupełnie zniknęły z miasta. Mogą nadal spędzać zimę w pobliskim parku leśnym lub innym obszarze, gdzie wciąż rosną drzewa dające pożywienie.

Nie można stwierdzić, że ogólna liczba drozdów zmniejszyła się, opierając się wyłącznie na wspomnieniach o stadoch w ogrodach. Do takiego wniosku potrzebne są długoterminowe obserwacje w tym samym obszarze.

Drozdowie mają cechę, która jest często pomijana: słynna czerwona pierś występuje tylko u samców. Samice wyglądają skromniej, mają szarawo-brązowe piersi i szare grzbiety. Czarna czapka oraz krótki, mocny dziób pozostają ich charakterystycznymi cechami.

Dlatego jeśli skupisz się wyłącznie na szukaniu czerwonych plam na drzewach, możesz przeoczyć siedzącą w pobliżu samicę drozda.

Istnieje jeszcze inny sposób na zauważenie drozda – poprzez słuchanie. Drozdowie wydają cichy, długotrwały gwizd przypominający dźwięk „fiew”. Jest go szczególnie łatwo usłyszeć w cichych częściach parków, z dala od ruchu ulicznego.

Najlepszym miejscem na zimową przechadzkę w poszukiwaniu drozdów jest park leśny, stary ogród lub cichy plac z różnorodnymi drzewami i krzewami.

Warto zwrócić uwagę nie tylko na krzew jarzębinowy. Drozdy mogą długo żywić się orzechami dębowymi i klonowymi, przeszukując suche orzechy. Czasami siadają dość wysoko, więc przydatne jest sprawdzenie górnych gałęzi. Łatwiej jest dostrzec te ptaki, jeśli zatrzymasz się na chwilę przy drzewie, gdzie się żywią, aby je obserwować, zamiast iść szybkim krokiem wzdłuż ścieżki.

Możesz również spróbować przyciągnąć drozdy do swojego podwórka. Można umieścić surowe, niesolone nasiona słonecznika w karmniku, chociaż takie przekąski przyciągają również wiele innych ptaków. Karmnik należy regularnie czyścić, aby usunąć zepsute lub mokre jedzenie.

Jednak odpowiednie środowisko – drzewa z nasionami, krzewy owocowe oraz spokojne zielone obszary – jest bardziej skuteczne niż jakiekolwiek zimowe przekąski.

Dlatego obecnie czasami łatwiej jest dostrzec drozda w parku leśnym niż pod oknami budynku mieszkalnego. Następnym razem, gdy pójdziesz na zimową przechadzkę, spójrz nie tylko na krzewy jarzębinowe, ale także na wierzchołki drzew klonów i topoli. Być może ten znajomy czerwony ptak jest znacznie bliżej, niż się wydaje.