Dom narysowany linią: jak urządzono dwupiętrowe mieszkanie z strychem w Brestie
Udostępnij:
Ta strona jest również dostępna w następujących językach:🇺🇸🇷🇺🇺🇦🇫🇷🇩🇪🇪🇸🇨🇳🇮🇳🇯🇵
Projektantka Alina Żuczkowa urządziła dwupiętrowe mieszkanie w bloku z okresu Breżniewa dla rodziny z trójką dzieci. Miała przed sobą dwa główne zadania: zaplanować jak najwięcej miejsc do przechowywania oraz dodać do istniejącego układu dwie nowe pokoje. Klienci chcieli, aby wnętrze było jasne, z ciemnymi, kontrastującymi akcentami.
To mieszkanie dwupiętrowe, przy czym drugi piętro jest strychowym. Podczas przebudowy dodano do niego dwa pokoje mieszkalne oraz pomieszczenie na pranie, a w ścianach umieszczono nisze na dodatkową przechowalnię.
„U podstaw projektu nie leży dążenie do stworzenia wnętrza maksymalnie minimalistycznego lub efektownego — opowiada projektant. — Zadaniem było znalezienie niewielkiej liczby silnych technik architektonicznych i konsekwentne zastosowanie ich we wszystkich przestrzeniach: linia łączy poziomy, kolor czarny tworzy rytm, marmur dodaje naturalną grafikę, światło podkreśla architekturę, a zaokrąglone kształty mebli łagodzą jej surowość. Wszystko to funkcjonuje w ramach zwykłego życia rodzinnego — z wspólnymi śniadaniami, rozmowami, ruchem i codziennymi sytuacjami”.
Otwory wyłożono keramogranitem w szerokim formacie, co nadaje im piękna wyglądu. W salonie pojawiły się promieniowe panele z gipsu, które złagodziły ostrość czarnej linii.
„Chciałem stworzyć wnętrze, które nie zależałoby od liczby dekoracyjnych elementów. Dlatego potrzebna była jedna silna technika architektoniczna, zdolna połączyć całe przestrzenie — opowiada projektant. — Tą techniką okazała się linia – czarna, graficzna, niemal narysowana. Przechodzi ona przez ściany, sufit i schody, łącząc dwa poziomy mieszkania”.
Meble kuchenne zostały wykonane na zamówienie. Zawierają przestronną powierzchnię roboczą oraz wiele miejsc na przechowywanie, a sprzęty są wbudowane w kolumny. Przy oknie, naprzeciwko mebli, w niszy znajduje się witryna z pięknym oświetleniem.
Pokój dziecięcy na parterze okazał się przestronny. Został zaprojektowany dla trzynastoletniej dziewczynki, która, podobnie jak wiele osób w tym wieku, pragnęła różowego pokoju. Aby zachować równowagę, jako podstawę wybrano kolory biało-szare, dodając jedynie niewiele przygaszonego różowego dekoru. Powstała w ten sposób uniwersalna wersja – z czasem można ją łatwo przekształcić w bardziej stonowaną.
Odrębną strefę przeznaczono na fotel wiszący – to było jedno z głównych życzeń właścicielki pokoju.
Toaleta gościnna na pierwszym piętrze, dostosowana do ogólnej stylistyki budynku, jest dosyć mała. Dzięki trafnemu planowaniu oraz przeniesieniu wejścia udało się w niej umieścić wszystkie niezbędne elementy: prysznic z niszą na półki, umywalkę z miejscem na przechowywanie oraz lustrzany stolik.
Na piętrze strychowym znajduje się druga sypialnia dla dzieci. Tutaj również dominuje szaro-biała kolorystyka oraz dekoracje w odcieniach fioletu. Pokój jest wyraźnie mniejszy, ale zachowuje te same funkcjonalne strefy: duże, wygodne łóżko, przestronną szafę oraz miejsce do pracy z półkami na książki.
Systemy przechowywania, podobnie jak cała mebel korpusowy w tym projekcie, zostały wykonane na zamówienie. W sypialni rodziców znalazło się również miejsce na małą kanapkę dla młodszego dziecka – została ona delikatnie oddzielona lekką tkaniną.
W łazience na drugim piętrze zainstalowano pełnowymiarową wannę oraz dużą strefę umywalki. Wśród elementów wyróżnia się masywna narożna klapa serwisowa, zamontowana przez fachowców w celu dostępu do liczników – na niej znajduje się nawet oświetlenie.
Zgodnie z życzeniem klientów styl tej łazienki nieco różni się od reszty pomieszczeń: zastosowano tu kolorowy keramogranit o nietypowej fakturze, imitujący naturalny onyks.
