Mieszkania w starej zabudowie Wologdy: estetyka Północy Rosyjskiej, antyki i stare przedmioty
Udostępnij:
Ta strona jest również dostępna w następujących językach:🇺🇸🇷🇺🇺🇦🇫🇷🇩🇪🇪🇸🇨🇳🇮🇳🇯🇵
Projektantka Anastazja Biełajewa urządziła apartamenty przeznaczone do wynajmu dla gości i mieszkańców Wologdy. Głównym zadaniem było stworzenie funkcjonalnego przestrzeni do krótkoterminowego zamieszkania: zapewnienie kuchni, miejsca na przechowywanie oraz stref sypialnych i jadalnych. Konieczne było również zaprojektowanie układu, który byłby wygodny w różnych scenariuszach użytkowania, przy jednoczesnym zachowaniu spójnego stylu wnętrza, w którym nowoczesne funkcje codziennego użytku łączą się ze starożytnymi przedmiotami i lokalną estetyką. Anastazja opowiedziała o szczegółach.
Charakterystyka obiektu
Miejsce
Wologda
Typ domu
stalinka
Powierzchnia
42 m²
Rok realizacji
2025
Wysokość sufitów
3 m
Projekt
Anastazja Biełajewa
Zdjęcie
Polina Noskowa
Krótko mówiąc
Szczegóły
— Mieszkania znajdują się w różnych dzielnicach Wologdy, ale łączy je jedno – symbioza komfortu życia miejskiego z estetyką wologodzkiej wsi. Najważniejsze we wszystkich projektach to nie stylizacja, lecz współistnienie. Stare przedmioty tutaj nie pełnią roli dekoracji, ale funkcjonują obok nowych: są używane i włączane do codziennego życia. Lokalna estetyka Północy Rosyjskiej jest odczytywana nie dosłownie, lecz poprzez materiały, kolory, fakturę oraz poszczególne przedmioty.
Strefy funkcjonalne nie są izolowane, lecz płynnie przechodzą jedna w drugą. Granice wyznaczają meble, tekstylia, oświetlenie oraz powierzchnie akcentowe — dlatego przestrzeń pozostaje spójna i nie jest rozdzielona.
Pierwszym wnętrzem był apartament przy Nabereżnej. W dużej mierze kierowaliśmy się intuicją i sami byliśmy miło zaskoczeni rezultatem – powstało dokładnie to miejsce, w którym chciałoby się zatrzymać, przyjeżdżając do Wologdy jako gość. Punktem wyjścia była seria starych, malowanych paneli znalezionych u znajomego wologodzkiego antykwariusza. Ich kolor, malowidła i faktura w dużej mierze określiły kierunek nie tylko pierwszej przestrzeni, ale także kolejnych wnętrz.
W apartamentach z kominkiem kluczową elementem stały się specjalnie dobrane płytki – akcentująca powierzchnia w strefie kominka. Ważne było znalezienie nie tylko płytek „w stylu staromodnym”, ale także wzoru i koloru, które naturalnie pasowałyby do starych przedmiotów oraz ogólnej północnej palety kolorystycznej. Tutaj płytki pełnią dwie funkcje jednocześnie: służą jako praktyczna dekoracja oraz nawiązują do tradycyjnych pieców.
Takie materiały lepiej stosować w umiarkowanych ilościach. Gruba tynkownica dobrze wygląda na dużych, płaskich powierzchniach, gdzie jej faktura jest widoczna dzięki światłu bocznemu, a płytki pełnią rolę lokalnego akcentu – przy kominku, piecu czy zlewie kuchennym. W takiej kombinacji tradycyjne motywy nie stają się stylizacją, lecz pozostają częścią nowoczesnego wnętrza.
Kuchnię zaprojektowano w jak najprostszy i zrozumiały sposób. Główne przechowywanie znajduje się w dolnych szafkach, a zamiast typowych górnych modułów są otwarte półki, podobnie jak w wiejskich kuchniach, gdzie naczynia i wszystko niezbędne są zawsze widoczne. Dzięki temu układ jest prostszy i pasuje do ogólnej koncepcji. Sprzęt oraz sprzęty do przechowywania są starannie umieszczone na dole i ukryte za tekstylnymi zasłonkami.
Materiały wykończeniowe wybierano zarówno ze względu na praktyczność, jak i jako element koncepcji. Ściany celowo nie zostały wyrównane do idealnej gładkości: tynk nakładano dosyć grubo, zachowując nierówności i ślady ręcznej pracy. Taka faktura nawiązuje zarówno do pomalowanych, wybielonych rosyjskich pieców, jak i do ścian starych cerkwi w Wologdzie. Powierzchnia wygląda żywo, delikatnie oddaje światło i nie sprawia wrażenia sztucznej dekoracyjności.
Wyjątkowe miejsce zajmują przedmioty ręcznej roboty oraz drewniane wyroby. Nie pełnią one funkcji dekoracyjnej, lecz stanowią łącznik pomiędzy nowoczesnym wnętrzem a tradycyjną kulturą przedmiotową. Wśród ulubionych rzeczy znajdują się stare, malowane skrzynie, rzeźbione lustra i półki, drewniane konie oraz małe przedmioty użytkowe, które w nowym kontekście zaczynają być postrzegane niemal jak dzieła sztuki.
Meble i dekoracje wybierano nie jako komplety, lecz stopniowo, biorąc pod uwagę charakter każdego pomieszczenia. Ważniejsze było nie dopasowanie do danej epoki, ale wrażenie autentyczności, śladów upływu czasu oraz związku z kulturą danego miejsca. Dlatego obok nowoczesnych mebli pojawiły się stare szafy, skrzynie, lustra, półki, drewniane przedmioty codziennego użytku, kosze, prasy, ceramika – rzeczy znalezione u antykwariuszy. Część przedmiotów zachowano niemal w pierwotnym stanie: z zadrapaniami, nierównościami, śladami użytkowania – to właśnie one tworzą pożądaną fakturę.
Staraliśmy się też, aby przechowywanie nie stało się osobną, drogą kwestią. Głównie używamy oddzielnych szaf, skrzyń, wieszaków i półek, w tym tych antycznych – one służą zarówno praktycznym celom, jak i podkreślają styl pomieszczenia. Prawie w ogóle nie projektowano wbudowanych systemów; w jednym z pomieszczeń zachowano wbudowaną szafę z pierwotnego układu i włączono ją do nowego wnętrza.
Taki podejście raczej skróciło budżet: zamiast dużej ilości mebli na zamówienie – gotowe i antyczne przedmioty. W niektórych przestrzeniach objętość przechowywania jest celowo minimalna – wiąże się to zarówno z formatem krótkoterminowego zamieszkania, jak i z chęcią utrzymania wnętrza wizualnie swobodnego.
Na osobną uwagę zasługują autorskie przedmioty drewniane — kontynuują one tę samą logikę, balansując pomiędzy kulturą ludową a sztuką współczesną, i doskonale łączą to, co stare, z tym, co nowe. W rezultacie dekoracja tutaj to nie zbiór ozdób, lecz kolekcja przedmiotów o pamięci i charakterze.
Łazienki zaprojektowano w prosty i funkcjonalny sposób, bez przesadnej dekoracyjności. Podstawą są wygodne rozplanowanie, wysokiej jakości sprzęty łazienkowe oraz praktyczne materiały przeznaczone do intensywnego użytkowania. Każda łazienka ma jednak swój własny charakter: spokojne jasne ściany, płytki tylko w strefach wilgotnych oraz drewniana podłoga.
Zamiast standardowych mebli korpusowych – proste drewniane blaty, przykryte tekstylnymi zasłonkami. Stare lustra, drewno oraz przedmioty ręcznie wykonane łączą łazienki z ogólną koncepcją, ale nie przeszkadzają w ich podstawowej funkcji.
Sami dużo podróżujemy i podczas wyjazdów zawsze szukamy zakwaterowania, które pomaga poczuć charakter danego miejsca. Dlatego logicznym stało się pragnienie stworzenia takiego przestrzeni również we Wologdzie. Wiele rzeczy nie zamawiano specjalnie – znajdowano je na bazarach, u prywatnych sprzedawców, w starych domach; niektóre pochodziły z rodzinnych kolekcji, a inne tworzono lub dopracowywano ręcznie. Interior nie wygląda na złożony według katalogu i pozostaje żywy oraz nieco nieprzewidywalny.
Chce pan, aby jego projekt został opublikowany? Proszę przesyłać zdjęcia wnętrza na wow@ .ru.
Potrzebujesz specjalisty od remontu?
Znajdź sprawdzonych fachowców do każdej naprawy lub pracy budowlanej. Opublikuj zlecenie i otrzymuj oferty od lokalnych ekspertów.
